Ποιός ξέχασε τα κάλαντα ξαφνικά;

Ας τα ξαναθυμηθούμε για να τραγουδάμε μαζί με τα μικρά μας! (... ακόμα και παράφονα ...)

Κάλαντα Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς, Φώτων, ο Μικρός τυμπανιστής, Χιόνια στο καμπαναριό, Τρίγωνα κάλαντα, Άγια νύχτα, Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, Πάει ο παλιός ο χρόνος, αχ έλατο.

Κάλαντα Χριστουγέννων (πηγή: mykosmos.gr)

Καλήν εσπέραν (ή «καλήν ημέραν») άρχοντες, αν είναι ορισμός σας,

Χριστού τη Θεία γέννηση, να πω στ' αρχοντικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον, εν Βηθλεέμ τη πόλη,

οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρεται η φύσης όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων,

ο βασιλεύς των ουρανών, και ποιητής των όλων.

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι, το Δόξα εν υψίστης,

και τούτο άξιον εστί, η των ποιμένων πίστης.

Εκ της Περσίας έρχονται, τρεις μάγοι με τα δώρα,

άστρο λαμπρό τους οδηγεί, χωρίς να λείψει ώρα.

Φτάνοντας στην Ιερουσαλήμ, με πόθο ερωτούσι,

πού εγεννήθει ο Χριστός, να πάν να τον ευρώσι.

Δια Χριστόν ως ήκουσε, ο βασιλεύς Ηρώδης,

αμέσως εταράχτηκε, κι έγινε θηριώδης.

Διατί πολλά φοβήθηκε, δια τη βασιλεία,

μην του τη πάρει ο Χριστός, και χάσει την αξία.

Κράζει τους μάγους και ρωτά, που ο Χριστός γεννάται,

εν Βηθλεέμ ηξέρομε, ο συγγραφεύς διηγάται.

Τον είπε να υπάγουσι, και όπου τον εβρούσιν,

αφού τον προσκυνήσουσιν, να παν να του το πούσιν

Όπως υπάγει και αυτός, για να τον προσκυνήσει,

με δόλο ως μισόθεος, για να τον αφανήσει.

Βγαίνουν οι Μάγοι τρέχοντας, και τον αστέρα βλέπουν,

φως θεϊκό κατέβαινε, και με χαρά προστρέχουν.

Φτάνοντας εις το σπήλαιο, βρίσκουν την Θεοτόκο,

και βάστα στας αγκάλας της, τον Αγιον της Τόκο.

Γονατιστοί τον προσκυνούν, και δώρα του χαρίζουν,

σμύρνα χρυσό και λίβανο, θεό τον εφημίζουν.

Σμύρνα είναι νέος άνθρωπος, χρυσό ως Βασιλέα,

και λίβανο νέος θεός, σ' όλη την ατμοσφαίρα.

Αφού τον προσκυνήσασιν, ευθύς πάλι μισεύουν,

και τον Ηρώδη μελετούν, να πάνε για να εύρουν.

Αγγελος εκ των ουρανών, βγαίνει τους εμποδίζει,

από άλλην οδό να πορευτούν, αυτός τους διορίζει.

Και πάλι άλλος Αγγελος, τον Ιωσήφ προστάζει,

εις Αίγυπτο να πορευτεί, και εκεί να ησυχάζει.

Να πάρει και την Μαριάμ, μαζί με τον υιό της,

γιατί ο Ηρώδης εζητεί, τον τόκο τον δικό της.

Μη βλέποντας ο Βασιλεύς, τους μάγους να γυρίζουν,

στην Βηθλεέμ επρόσταξε, παιδί να μην αφήσουν.

Χιλιάδες δεκατέσσερις, σφάζουν σε μια ημέρα,

θρήνο κλαυθμό και οδυρμό, είχε κάθε μητέρα.

Και επληρώθην το ρηθέν, Προφήτου Ησαϊου,

ως και των άλλων προφητών, και του Ιερεμίου.

Καλήν εσπέραν (ή «καλήν ημέραν») άρχοντες, κι αν είναι ορισμός σας,

Χριστού την θείαν Γέννησιν, να πω στ' αρχοντικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον, εν Βηθλεέμ τη πόλει,

οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρετ' η φύσις όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων,

ο Βασιλεύς των ουρανών και Ποιητής των όλων.

Κάλαντα Πρωτοχρονιάς (πηγή: mykosmos.gr)

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, ψηλή μου δενδρολιβανιά,

κι αρχή καλός μας χρόνος, εκκλησιά με τ' άγιο θρόνο.

Αρχή που βγήκε ο Χριστός, άγιος και πνευματικός,

στη γη να περπατήσει, και να μας καλοκαρδίσει.

’γιος Βασίλης έρχεται, και όλους μας καταδέχεται,

από την Καισαρεία, σ' εισ' αρχόντισσα κυρία.

Βαστάει εικόνα και χαρτί, ζαχαροκάντιο ζυμωτή,

χαρτί και καλαμάρι, δες και με το παλικάρι.

Το καλαμάρι έγραφε, τη μοίρα μου την έγραφε,

και το χαρτί ομίλει, ’γιέ μου καλέ Βασίλη.

Κάτσε να φας, κάτσε να πιεις, κάτσε το πόνο σου να πεις,

κάτσε - κάτσε να τραγουδήσεις, και να μας - και να μας καλοκαρδίσεις.

Κάλαντα Φώτων (πηγή: mykosmos.gr)

Σήμερα είναι τα Φώτα και οι Φωτεινές και χαρές μεγάλες τ' αφέντη μας.

Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό, κάθεται η κυρά μας η Παναγιά.

Κάθεται η κυρά μας η Παναγιά, με τα θυμιατήρια στα δάχτυλα.

Με τα θυμιατήρια στα δάχτυλα, σπάργα - σπαργανίζει Θεού παιδί.

Του αφέντη Αϊ Γιάννη παρακαλεί, για να ρίξει δρόσο στη γη, στη γη.

Για να ρίξει δρόσο στη γη, στη γη, ν' αγιαστούνε οι βρύσες και τα νερά.

Ν' αγιαστούνε οι βρύσες και τα νερά, ν' αγιαστεί κι ο αφέντης με την κυρά.

Καλή μέρα καλησπέρα, καλή σου μέρα αφέντη.

Πέντε κρατάνε τ' άλογο και δέκα την ασκάλα, και δεκαοχτώ παρακαλούν βρ' αφέντη μ' καβαλίκα.

Καβαλικεύεις χαίρεσαι, πεζεύεις καμαρώνεις, κι όπου πατήσει τ' άλογο πηγάδια φανερώνει, πηγάδια πετροπήγαδα, κι αυλές μαρμαρωμένες.

Πολλά είπαμε του αφέντη μας, ας πούμε και στην κυρά μας.

Κυρά ψηλή, κυρά λιγνή, κυρά γαϊτανοφρύδα, κυρά μου τα παιδάκια σου, τα μοσχομυρισμένα, η Παναγιά σού τα 'δωσε κι ο Θεός να στα χαρίσει.

Να κάνεις γάμους και χαρές, ξεφάντωσες μεγάλες, να στήσεις κι άσπρο φλάμπουρο στη μέση στην αυλή σου, να χαίρονται οι φίλοι σου, να σκάζουν οι εχτροί σου.

Ο μικρός τυμπανιστή

Μου' παν έλα να πάμε να δεις, Χριστός γεννήθηκε στην άκρη της γης

κι εγώ γυρίζω απόψε στον ουρανό, τ' αστέρι ψάχνω να' βρω το φωτεινό

ραπαπαπαμ, ραπαπαπαμ

να με πάει στο μικρό βασιλιά,πέρα μακρυά.

Μεσ' τη νύχτα παιδί μοναχό, τι δώρο να του φέρω που' μαι φτωχό

φέρνω το τύμπανο που μόνο κρατώ, τα κάλαντα να παίξω για το Χριστό

ραπαπαπαμ, ραπαπαπαμ

το πιό ωραίο τραγούδι θα πω, για το Χριστό.

Μεσ' τη φάτνη τα ζώα ξυπνούν, κι απ' έξω ταπεινά βοσκοί προσκυνούν

στης Παναγιάς κρυμμένο την αγκαλιά, χρυσό στεφάνι φως φορεί στα μαλλιά

ραπαπαπαμ, ραπαπαπαμ

σαν με βλέπει η καρδια μου χτυπά και μου γελά.

Χιόνια στο καμπαναριό

που χριστούγεννα σημαίνει,

χιόνια στο καμπαναριό ξύπνησ' όλο το χωριό

ντιν, ντιν, νταν / ντιν, ντιν, νταν / ντιν, ντιν, νταν / ντιν, ντιν, νταν, ντιν, νταν
Κι όλοι παν στην εκκλησιά, το Χριστό να προσκυνήσουν

κι όλοι παν στην εκκλησιά, λάμπει απόψε η Παναγιά

ντιν, ντιν, νταν / ντιν, ντιν, νταν / ντιν, ντιν, νταν, ντιν, ντιν, νταν, ντιν, νταν
Κι εγεννήθηκες χωρίς στρωματάκι καλέ μας Χριστούλη / κι εγεννήθηκες χωρίς μια σκουφίτσα να φορείς

ντιν, ντιν, νταν / ντιν, ντιν, νταν / ντιν, ντιν, νταν, ντιν, ντιν, νταν, ντιν, νταν.

Τρίγωνα κάλαντα

σκόρπισαν παντού / κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού

τρίγωνα κάλαντα μεσ' τη γειτονιά, ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

Άστρο φωτεινό, θα' βγει γιορτινό, μήνυμα θα φέρει από τον ουρανό

Τρίγωνα κάλαντα στο μικρό χωριό, και χτυπά Χριστούγεννα το καμπαναριό

τρέχουν τα παιδιά, μέσα στο χιονιά, ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

μέσ' τη σιγαλιά, ανοίγει η αγκαλιά, κι έκαν' η αγάπη στην καρδιά φωλιά

Τρίγωνα κάλαντα σκόρπισαν παντού, κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού χριστού,

τρίγωνα κάλαντα στο μικρό χωριό και χτυπά χριστούγεννα το καμπαναριό.

Άγια Νύχτα

σε προσμένουν, με χαρά οι Χριστιανοί

και με πίστη ανυμνούμε, το Θεό δοξολογούμε

μ' ένα στόμα μιά φωνή, ναι με μιά φωνή.

Η ψυχή μας φτερουγίζει, πέρα στ' άγια τα βουνά,

όπου ψάλλουν οι αγγέλοι απ' τα ουράνια θεία μέλη,

στο σωτήρα ωσαννά, ψάλλουν ωσαννά.

Στης Βηθλεέμ ελάτε όλοι τα βουνά τα ιερά

και με ευλάβεια μεγάλη κει που τ' άγιο φως προβάλλει

προσκυνήστε με χαρά, ναι με μιά χαρά.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά

ψιλή μου δεντρολιβανιά

κι αρχή κι αρχή καλός μας χρόνος, εκκλησιά, εκκλησιά με τ' άγιο θρόνος.

Αρχή που βγήκε ο Χριστός, άγιος και πνευματικός,

στη γη, στη γη να περπατήσει και να μας, και να μας καλοκαρδίσει.

Άγιος Βασίλης έρχεται κι όλους μας καταδέχεται,

από, από την Καισαρεία, συ' σαι αρχό, συ' σαι αρχόντισσα κυρία.

Βαστάει εικόνα και χαρτί, ζαχαροκάντιο ζυμωτή,

χαρτί, χαρτί και καλαμάρι, σες κι εμέ, δες κι εμέ το παλικάρι.

Το καλαμάρι έγραφε, τη μοίρα του την έγραφε

και το, και το χαρτί ομίλει, άσπρε μου, άσπρε μου Άγιε Βασίλη.

Πάει ο παλιός ο χρόνος

ας γιορτάσουμε παιδιά

και του χωρισμού ο πόνος ας κοιμάται στην καρδιά.

Γέρε χρόνε φύγε τώρα, πάει η δική σου η σειρά,

ήρθε ο νέος με τα δώρα, με τραγούδια, με χαρά.

Μα κι αν φεύγεις μακριά μας, στην καρδιά μας πάντα ζει

κάθε λύπη και χαρά μας που περάσαμε μαζί.

Όλα γύρω χιονισμένα, όλα γύρω παγωνιά,

μα θα λιώσουν ένα-ένα, με τη νέα τη χρονιά.

Αχ έλατο, αχ έλατο

μ' αρέσεις, πως μ' αρέσεις!

Τι ωραία την πρωτοχρονιά, μας φέρνεις δώρα στα κλαδιά

Αχ έλατο, αχ έλατο, μ' αρέσεις πως μ' αρέσεις!

Αχ έλατο, αχ έλατο, τι δίδαγμα η στολή σου

ελπίδα εμπνέει σταθερή και θάρρος πάντα στη ζωή

Αχ έλατο, αχ έλατο, μ' αρέσεις πως μ' αρέσεις!

Αχ έλατο, αχ έλατο, τα πράσινα σου φύλλα,

τα βγάζεις με καλοκαιριά και τα φορείς με το χιονιά,

Αχ έλατο, αχ έλατο, τα πράσινα σου φύλλα!