@ελενα κ

το έκανα κ εγώ αυτό όταν ήμουν μικρή! ήθελα να τραβήξω την προσοχή και να μου δίνουν παραπάνω σημασία!

Καλημέρα Μαριέττα, περιγράφεις την αγωνία όλων μας σχετικά με τις πρώτες διακοπές του μωρού μας.
Τα παιδιά χρειάζονται να νιώθουν σιγουριά σε οτι κάνουν με τους γονείς τους. Ηρεμούν και ησυχάζουν με τον τόνο της φωνής μας.
Στις πρώτες διακοπές ή ΣΒ που θα λείψουμε, χρειαζόμαστε 2 με 3 παιχνίδια, γελάκια και αγκαλίτσες και να είμαστε προετοιμασμένοι οτι λόγω αλλαγής περιβάλλοντος μπορεί το μωρό μας να μην κοιμηθεί στην ώρα του ή να μην φάει στην ώρα του, τις πρώτες 2 ημέρες.
Έτσι είναι οι διακοπές. Λίγο πιό κουραστικές από το σπίτι και τη ρουτίνα μας, αλλά βοηθάνε το παιδί να αντιληφθεί τόσα καινούρια πράγματα, που αυτό το "μεγάλωμα" είναι η ανταμοιβή μας για τη μικρή ταλαιπωρία.

Γεια σας. Θα σας γράψω μια ιστορία που τώρα που τη θυμόμαστε γελάμε. Έχουμε δίδυμα κορίτσια που τώρα είναι 9 1/2 χρονών. Όταν ήτανε 4 χρονών αρχίσαμε να κάνουμε camping στις καλοκαιρινές μας διακοπές. Μας αρέσει πολύ η νοτιοδυτική Πελοπόννησος και πηγαίνουμε κάθε καλοκαίρι.Τα πηγαίναμε αρκετά καλά στις διαδρομές με τα παιδιά, με όλο το απαραίτητο σκηνικό βεβαίως βεβαίως ,κουκλιά αγαπημένα, μαξιλάρια αγκαλιά, πάντα δεμένα στα καρεκλάκια τους εννοείται, τραγουδώντας το μπάρμπα Μπρίλιο και όλο το παιδικό ρεπερτόριο που υπάρχει και παίζοντας πολλά λεκτικά παιχνίδια με λέξεις κρεμάλα και τα γνωστά. Είχαμε πάει λοιπόν ένα καλοκαίρι σε ένα camping στη Φοινικούντα και επιστρέφοντας από τις αναγκαστικές και ωραίες στροφές προς Καλαμάτας εκεί που πας ''καροτσάκι'' πίσω από τα φορτηγά και δεν έχει ένα χώρο να κάνεις δεξιά να σταματήσεις,,,, , και είναι η χρονιά που έχουμε αγοράσει το καινούριο μας αυτοκίνητο προσέξτε το αυτό..... ξαφνικά η μία μας κόρη παραπονιέται ότι ζαλίζεται. Το ένστικτο της μάνας λέει στον αγανακτισμένο σύζυγο από τη διαδρομή, ''πρέπει να σταματήσουμε επειγόντως νομίζω ότι το παιδί θα κάνει ......''Μα τι λες, που να σταματήσω τώρα, κάνε κάτι σε παρακαλώ να μη κάνει'' μου λέει έντρομος και ............. για καλή μας τύχη βρέθηκε μια μικρή εσοχή και σταματήσαμε και με το που βγάζω το παιδί έξω φαντάζεστε τι έγινε. Έφταιγε το πρωινό γάλα. Απαγορευτικά λοιπόν τα υγρά με άδειο στομάχι στο ταξίδι και ειδικά με το καινούριο αυτοκίνητο.

Όταν ο Αλέξανδρος ήταν 3 1/2 ετών και η Ιρίνα 10 μηνών αποφασίσαμε να κάνουμε ένα ταξίδι για τις ημέρες των Χριστουγέννων στο Χ/Κ της Βασιλίτσας στην Πίνδο. Μετά από 7 ώρες διαδρομής και αφού μας είχαν συμβεί όόόόλα όσα φαντάζεστε φτάσαμε στη Σμίξη, το χωριό που φιλοξενούσε τότε τους επισκέπτες του Χ/Κ. Περάσαμε 5 μέρες πάρα πολύ ωραία, ξεφύγαμε από το αυστηρό πρόγραμμα και αντιμετωπίσαμε όλες τις καταστάσεις με χιούμορ και πολύύύύ καλή διάθεση. Από τότε όλα τα επόμενα ταξίδια μας φάνηκαν παιχνιδάκι!!!
Ημερομηνία υποβολής: 20 Απρίλιος 2010

Κάναμε τώρα το Πάσχα ταξείδι οδικώς από την Αθήνα στην Κυλληνη. Εχουμε δύο παιδιά ένα 2 ετών και ένα 4. Το ταξείδι κράτησε σχεδόν 4 ώρες και σταματήσαμε μόνο μια φορά για βενζίνη και τσίσα της μεγάλης. Η μεγάλη μας κόρη ανταποκρίθηκε μια χαρά, δηλαδή ήξερε ότι έπρεπε να κάνει υπομονή και ζήταγε από την μικρή να μην παραπονιέται. Η αλήθεια είναι ότι η μικρή ζορίστηκε. Στην αρχή που κοιμόταν ήταν καλά. όσο πείναγε και έτρωγε πάλι καλά. Οταν όμως βαρέθηκε όλα τα παιχνίδια που της έδινα και το να μιλάει με την αδερφή της δεν ήταν πια διασκεδαστικό και αρχισε να την ενοχθεί η πάνα της δεν κρατιόταν πια. Ηταν λάθος μας που δεν σταματήσαμε, έκλαιγε για κανένα 20λεπτο. όχι ότι έπαθε τίποτα. Το πήρε απόφαση και σταμάτησε. Καλή επιτυχία σε όσους θέλουν να ταξιδέψουν. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι καλό να πειραματίζεσαι και να είσαι διατεθημένος να ταξιδέψεις και να αναλάβεις το "κόστος". Τι στο καλό. Και οι γονείς έχουν ψυχή.
Ημερομηνία υποβολής: 19 Απρίλιος 2010