9 σημάδια και 15 βήματα για να ξεχάσουμε την πάνα και να ωθήσουμε το μικρό μας να χρησιμοποιεί την τουαλέτα.

Αυτό συμβαίνει όταν:

1.  μπορεί να καταλάβει ότι θέλει να ουρήσει.
2. μπορεί να κρατηθεί μέχρι να φτάσει στην τουαλέτα.
3. μπορεί να καθίσει στην τουαλέτα ή στο γιογιό άνετα, χωρίς βοήθεια. Αυτό μπορεί να σημαίνει σκαλοπατάκι  και ειδικό κάθισμα για την τουαλέτα του σπιτιού, ή γιογιό πάντα έτοιμο και σε συγκεκριμένη θέση (που να μπορεί να το βρει το παιδί χωρίς εμπόδια) στην τουαλέτα.
4. έχει θέληση για συνεργασία
5. έχει δώσει σημάδια ανεξαρτησίας
6. του αρέσει να μιμείται 
7. επιζητεί την επιβεβαίωση.
8. μπορεί να ακολουθεί απλές οδηγίες
9. και αρκεί να υπάρχει ενήλικας κοντά του συνεχώς, ώστε να μπορεί να το ζητήσει

1. Διαλέγουμε το γιογιό. Μπορεί το πάνω μέρος του να βγαίνει και να προσαρμόζεται στην τουαλέτα μας, για το επόμενο στάδιο.
2. Ενθαρρύνουμε το παιδί να κάθεται στο γιογιό (με πάνα ή χωρίς) και να νιώθει άνετα (να μην κουράζονται τα πόδια του λόγω περίεργης στάσης)
3. Μάθετε του απλές λέξεις που να μπορεί να χρησιμοποιεί για να ξεχωρίζει τις ανάγκες του για τουαλέτα. Αφήστε το να δει μέλη της οικογένειας του ίδιου φύλου, ώστε να καταλάβει την χρήση της τουαλέτας.
4. Βγάλτε του την πάνα αρκετές φορές μέσα στην ημέρα και αφήστε το να κάθεται στο γιογιό για κάποια λεπτά. Δώστε του ένα παιχνίδι για να ξεχαστεί και μείνεται μαζί του. θα χρειαστεί να το επαινέσετε για την προσπάθεια που κάνει και να του λέτε ότι μπορεί να δοκιμάσει και αργότερα.
5. Παρατηρήστε το παιδί και όταν πάρει συγκεκριμένη στάση που μπορεί να εξελιχθεί σε ούρηση ή εκκένωση, πηγαίνετε το στην τουαλέτα. Όταν σας το πρωτοπεί, επαινέστε το! Αφήστε το παιδί να τραβήξει το καζανάκι. Και μάθετε του να πλένει τα χέρια του μετά τη χρήση της τουαλέτας.
6. Δώστε του κίνητρα. Ένα αυτοκολλητάκι στο χεράκι, ένα παραμύθι αμέσως μετά, ένας έπαινος: "Έτσι κάνουν και τα μεγάλα παιδιά. Μπράβο!" Και ποτέ δεν απογοητευόμαστε όταν συμβούν ατυχήματα και δεν προλάβουμε.
7. Ενημερώνουμε όποιον έρχεται σε επαφή με το παιδί για αρκετή ώρα, πια είναι η ρουτίνα για την τουαλέτα, ώστε όλοι να το καθοδηγούν με τον ίδιο τρόπο και να μην μπερδευτεί με διαφορετικές λέξεις, αποδοκιμασίες, κινήσεις.
8. Γιορτάστε την συνεχή επιτυχία, κάνοντας ένα οικογενειακό πάρτι, ή πηγαίνοντας σε μια δραστηριότητα "για πιο μεγάλα παιδιά". Πάρτε του εσώρουχα ή πάνες με λαστιχάκι και αποφύγετε να το δυσκολεύεται με ολόσωμα ρούχα, τιράντες και ζώνες.
9. Όταν θα βρέξει το βρακάκι του, το αντιμετωπίζουμε ήρεμα. "Συνέβη ένα ατύχημα. Ας σε αλλάξω. Σε λίγο καιρό δεν θα βρέχεσαι".
10. Θυμίστε του να χαλαρώνει. Να μην βιάζεται. Να αδειάζει τελείως την ουροδόχο κύστη ή το έντερο.
11. Μπορούμε οδηγούμε το παιδί στην τουαλέτα το πρωί που ξυπνάει, μετά το μεσημεριανό γεύμα, πριν μπούμε στο αυτοκίνητο, πριν πάμε στην παιδική χαρά, πριν πέσει για ύπνο. Τα παιδιά ξεχνιούνται με τα παιχνίδια τους.
12. Ας έχουμε μια αλλαξιά ρούχα μαζί μας πάντα, ώστε να μην έρθει το παιδί σε δύσκολη θέση αν συμβεί ένα ατύχημα.
13. Η ημερήσια πάνα είναι πιο εύκολο να αφαιρεθεί. Η βραδινή πάνα χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο.  
14. Μπορεί το παιδί μας να αρνηθεί να χρησιμοποιήσει το γιογιό ή την τουαλέτα ή να αποτυγχάνει συνεχώς. Ίσως δεν είναι έτοιμο. Μπορούμε να κάνουμε ένα διάλλειμα και να ξαναπροσπαθήσουμε σε 1 μήνα. Ή να παρακολουθήσουμε το παιδί και να καταλάβουμε πότε θα είναι έτοιμο.
15. Αν το παιδί έχει ξεπεράσει την ηλικία των 4 ετών και ακόμα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει πλήρως την τουαλέτα, ήρθε η ώρα να συμβουλευτούμε τον παιδίατρο (αν δεν το έχουμε ήδη κάνει). Μπορεί να υπάρχει κάποιο ιατρικό αίτιο (κάποια λοίμωξη π.χ.) που με την κατάλληλη θεραπεία, να τελειώσουν τα "ατυχήματα".